Simulacrum

Tijdschrift voor kunst en cultuur

Simulacrum x Uitkijk: Practicing exposure // Song of the Sea

Redactie

In het kader van de publicatie ‘Practicing Exposure’, een samenwerking tussen kunst-en-cultuurtijdschrift Simulacrum en FIBER, vertonen we op woensdag 15 januari om 21:00 de folkloristische animatiefilm SONG OF THE SEA (2014) van de Ierse regisseur Tomm Moore. De film is een hervertelling van de Keltische mythe van de Selkies: zeehonden die op het land de gedaante van een mens aannemen.

Als Selkie voelt Saoirsa zich meer thuis in de zee dan op het land. Maar volgens haar norse oma zijn de woeste zee en het afgelegen eiland waar Saoirsa en haar broer Ben wonen geen plek voor kinderen om op te groeien. Zo worden de twee meegenomen naar de stad. Hier blijkt al snel dat de roep van de zee en de heimwee naar achtergelaten hond Qú toch te sterk zijn en zo worden Saoirsa en Ben teruggeleid naar de vuurtoren. De reis voert hen door een magisch landschap waarin stenen tot leven komen als feeën en emoties worden opgeslokt door de uilenheks.

Het mystieke en het poëtische karakter is evengoed te danken aan de prachtige handgetekende animaties. De als waterverf aanvoelende wereld is tegelijkertijd aards en magisch. Zeeblauwe onderwater tinten en warme herfstkleuren op het land maken dat je elk frame even wil stilzetten om te kunnen verdwalen in de details van de omgeving. In kinderlijke eenvoud verschijnt een wereld die doet denken aan de schilderijen van Paul Klee en Kandinsky, beide een inspiratie voor de film. Zo vormt het magische landschap niet slechts een achtergrond maar vouwt het zich om de personages heen.

In ‘Practicing Exposure’ verkennen auteurs de intieme relatie tussen mens en omgeving. Zo wordt niet vertrokken vanuit een scheiding tussen mens en omgeving, of cultuur en natuur, maar juist vanuit een besef van de wijze waarop omgeving en het denken en handelen van de mens door en door met elkaar verweven zijn. Dit kan lastig voor te stellen zijn, en het is de verbeelding die ons hier vaak bij kan helpen. Song of the Sea is hier een prachtig voorbeeld van en toont daarbij vooral de kracht die uitgaat van het mystieke en de kinderlijke onschuld.