Simulacrum

Tijdschrift voor kunst en cultuur

Lancering Levenswerk

Redactie

Op woensdag 9 december organiseren we in de theaterzaal van Perdu een avond die in het teken staat van de relatie tussen kunstenaar en (kunst)werk. Hoe stuurt ons beeld van de persoonlijkheid van een kunstenaar de ontvangst van diens werk en wat vinden we daarvan? Aanleiding voor de avond is de lancering van ons nummer Levenswerk (jaargang 29, #1) waarin dit thema in verschillende artikelen en artistieke bijdragen wordt benaderd. Het thema wordt besproken vanuit het perspectief van kunstenaars zelf, alsmede vanuit dat van wetenschappers.

Sandra Kisters, hoofd Collectie en Onderzoek bij Museum Boijmans Van Beuningen, won een maand geleden de prestigieuze Karel van Manderprijs met haar publicatie The Lure of the Biographical: On the (Self-) Representation of Modern Artists (2017). In dit boek, een voortvloeisel uit haar promotieonderzoek, bestudeert Kisters de beeldvorming van verschillende kunstenaars – Auguste Rodin (1840-1970), Georgia O’Keeffe (1887-1986) en Francis Bacon (1909-1992) in het bijzonder – en de verschillende factoren die hieraan bijdragen. Gedurende het schrijfproces veranderde haar kijk op het belang van kunstenaarspersonae voor het begrip van het werk. Hierop zal worden ingegaan in een interview met aansluitend de mogelijkheid tot vragen.

Kunstenaar Alina Lupu (1992) zal een passage voordragen uit haar werk , You asshole. (2016) dat ze schreef in de laatste periode van haar kunsteducatie. Als jonge kunstenaar die op het punt stond om de kunstwereld te betreden, keek ze naar voorgangers die zichzelf bewust op de randen van die wereld positioneerden, zoals Lee Lozano (1930-1999) in haar Dropout Piece (begonnen in 1970) het verlaten van haar positie in de binnenste cirkel van de kunstwereld tot een performance verhief. In haar tekst worden Lupu’s eigen gedachten vervlochten met deze eerdere kunstenaars, van wie ze zich afvraagt of het helden of boeven zijn, heiligen of ‘assholes.’ Bij haar voordracht zal Lupu haar beweegredenen achter deze tekst toelichten en in het kader plaatsen van recente debatten over ‘klootzakkerij’ in de kunstwereld.

Daarnaast vertonen we de film The Pendant (2020) van kunstenaar en filmmaker Mayis Rukel (1992). De 22-minuten durende film maakt deel uit van de installatie The Pendant, die bestaat uit de film, het object uit de film en een serie van 78 originele illustraties van een nieuw spel tarotkaarten. Door de kracht en het gevaar van een dominant narratief en mythologisering onder de loep te leggen, vraagt de film ons kritisch te kijken naar de (politieke) perceptie van het individu en identiteit. Het breken van een spiegel betekent het begin van vijf verschillende gebeurtenissen in vijf verschillende plaatsen; van magie tot politiek en geweld. Terwijl de film op een subtiele manier de disfunctionaliteit en ongelijkheden in ons systeem blootlegt, behoudt het een intimiteit met de karakters en publiek. Binnen de vergroeide relaties tussen maker en kunstwerk vormt de urgentie om over onderwerpen te spreken die dicht bij de maker staan vaak een belangrijk uitgangspunt; een kracht en urgentie die duidelijk voelbaar zijn binnen het werk van Mayis Rukel. Door geweld en mythevorming op een intieme manier te onderzoeken, vraagt het werk ons open te staan voor een nieuw politiek en poëtisch narratief. Mayis Rukel is kunstenaar en filmmaker. Hij is recentelijk afgestudeerd aan de Gerrit Rietveld Academie binnen de afdeling VAV en is de winnaar van de GRA Award voor Autonome Kunst 2020. Zijn werk is beschreven in De Volkskrant en Metropolis M, en was tevens te zien bij de Best of Graduates expositie

Reserveren via de website
https://www.perdu.nl/nl/r/lancering-levenswerk/